Radar

toggle menu

Je pincode is gestolen. Ben jij aansprakelijk voor de schade?

Je pincode is gestolen. Ben jij aansprakelijk voor de schade?

Stel dat je tijdens je vakantie te maken krijgt met een woninginbraak bij jou thuis. Je bankpassen worden ontvreemd en de dieven weten ook je pincodes te ontfutselen. Ze halen grote bedragen geld van je rekening. Is dat dan je eigen schuld? Of moet de bank opdraaien voor de kosten?

De bank heeft een belangrijke taak om (elektronisch) bankieren en betalen veilig te houden, maar de consument ook!

Vijf regels

Zo moet de consument zich houden aan vijf veiligheidsregels als het gaat om betalen, internetbankieren en mobiel bankieren:

  1. Houd je beveiligingscodes geheim.
  2. Zorg ervoor dat je bankpas nooit door een ander gebruikt wordt.
  3. Zorg voor een goede beveiliging van de apparatuur die je gebruikt voor je bankzaken.
  4. Controleer je bankrekening (minstens) elke twee weken.
  5. Meld incidenten direct aan de bank en volg aanwijzingen van de bank op.

Hou je aan deze regels, anders kun je bij fraude fluiten naar je geld.

In principe draait de bank op voor de kosten als geld van jouw bankrekening is afgeschreven zonder jouw toestemming. De bank mag wel een eigen risico van 150 euro inhouden. Maar als je je niet aan bovenstaande regels hebt gehouden, dan kun je als consument aansprakelijk worden gehouden voor álle schade. De bank zal dan zeggen dat je 'frauduleus hebt gehandeld of opzettelijk dan wel met grove nalatigheid je verplichtingen jegens de bank niet bent nagekomen'.

Pincode opgeschreven in fictieve telefoonnummers

Dat overkwam ook een consument in wiens huis er werd ingebroken tijdens de vakantie. Dieven hadden duizenden euro’s van zijn rekening weten te halen, want ze hadden de pinpas uit de ene kluis gestolen en de pincode uit een andere kluis.

Die pincode had de consument op een post-it opgeschreven in de vorm van fictieve telefoonnummers (waarvan de laatste vier cijfers de pincode vormden). De bank vond dit een verre van waterdicht systeem en beschuldigde hem hierop van grove nalatigheid.

Kluisjes, keurmerk en oplettende buurvrouw

De consument vond juist dat hij keurig had gehandeld. Hij had immers alles in aparte kluisjes gestopt, hij had een politiekeurmerk op zijn huis en de buurvrouw hield een oogje in het zeil tijdens zijn vakantie.

De Geschillencommissie van het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening (KiFid)*, die vorige week uitspraak deed in deze zaak, was het daarmee eens: de consument had inderdaad veiligheidsmaatregelen getroffen. Maar dat van die pincode was nalatig, dus moest de consument een deel van de kosten zelf betalen.

Pincodes en -pasjes bewaren: do's & don'ts

Wat mag wel en wat mag niet qua noteren van (pin)codes?

  • Je mag je codes niet opschrijven. (Tenzij je écht een goede reden hebt.)
  • En als je ze tóch ergens opschrijft, dan moet je de codes op zo’n manier opschrijven, dat het alleen voor jezelf is te ontcijferen.
  • Deze opgeschreven (gecodeerde) codes mag je zeker niet bij je bankpassen bewaren als je het tóch opschrijft.
  • Dus je codes in fictieve telefoonnummers opschrijven op een papiertje waar alléén die nummers opstaan, is niet slim. Een dief kan daar wel degelijk codes in ontwaren.

Wat kun je als consument dan wél doen?

  • Schrijf de codes bijvoorbeeld versleuteld in een adressenboekje vol met bestaande adressen en één fictief adres en telefoonnummer (waarvan dan bijvoorbeeld de laatste vier cijfers je pincode zijn). Een dief weet immers waarschijnlijk niet welke persoon uit jouw adressenboekje niet bestaat.
  • Dit geldt niet alleen voor pincodes, maar bijvoorbeeld ook codes om gebruik te maken van internet- en mobiel bankieren.
  • Bewaar je je pincode met je pas in een zwaar verankerde kluis, dan hoef je er in principe niet van uit te gaan dat dit gestolen wordt. (En hoef je niet voor de kosten op te draaien.)

In een zaak van een consument die een 'degelijke in de muur verankerde kluis' had waarvan de deur vele centimeters dik was en die was voorzien van een cijferslot met zware sluiting, oordeelde de rechter dat de consument er niet van uit hoefde te gaan dat zijn pinpas met pincode (die daarin opgeborgen lagen) gestolen zou worden. Hij had immers zorgvuldig gehandeld: zijn pinpas en code slingerden niet ergens rond.

Meld verlies of diefstal zo snel mogelijk bij de bank

Waar moet je als consument nog meer rekening mee houden?

  • Uiteraard mag je je codes nooit doorgeven; een bankmedewerker zal je er ook nooit telefonisch of per e-mail (of op wat voor persoonlijke wijze dan ook) om vragen.
  • Als je denkt dat iemand in het bezit is van jouw codes, moet je dat direct melden bij de bank.
  • Als je niet direct meldt dat je pas (of pincode) gestolen is, dan kan het zijn dat je zelf voor de kosten op moet draaien.

Stel, je ontdekt de diefstal maar meldt dit niet direct bij je bank en ná de ontdekking (maar vóór jouw melding hiervan) wordt er geld van je rekening gehaald, dan moet je hier zelf voor opdraaien. Had je immers wél direct je pas laten blokkeren, dan was dit niet gebeurd (en dus ziet de bank dit als je eigen risico en dus verantwoordelijkheid).

  • Je wordt geacht om in ieder geval elke twee weken je bankrekening te checken.

Stel dat je op vakantie bent geweest voor langere tijd en daardoor je bankrekening niet hebt kunnen controleren (die inmiddels al geplunderd is), dan kan de bank je vragen om te bewijzen dat je ‘m langere tijd niet bekeken hebt. Je zult dan met goede argumenten moeten aankomen.

De bank beschuldigt je van nalatigheid. Wat nu?

Wat als je toch beschuldigd wordt door de bank?

  • Maak de bank duidelijk dat je (juist wel) de veiligheidsvoorschriften hebt nageleefd (kom met argumenten).
  • Of maak duidelijk waarom je je onmogelijk aan de veiligheidsvoorschriften hebt kunnen houden.
  • Claim hierna een schadevergoeding bij de bank. Dit doe je door zoveel mogelijk informatie te geven over wat jou is overgekomen: hoe kan het, ondanks al jouw veiligheidsmaatregelen, toch gebeurd zijn dat je pincode en pinpas gestolen zijn?
  • Als je er niet uitkomt met de bank, dien dan schriftelijk een klacht in bij je bank via de Interne Klachtenprocedure (IKP).
  • Als je daar ook niet uitkomt, kun je naar de Financiële Ombudsman of de geschillencommissie van het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening* (Kifid).
  • Je kunt ook de eventuele rechtsbijstandsverzekeraar inschakelen of andere juridische hulp.

Tot slot nog twee handige links: meer informatie over veilig bankieren en meer informatie over uniforme veiligheidsregels.

Iris Böhm

*Kifid is het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening, dat bemiddelt in geschillen tussen consumenten en banken, verzekeraars, tussenpersonen en andere financiële dienstverleners.

Meer over:

Reacties

Op de vernieuwde Radar website kan er nog niet worden gereageerd op artikelen.

Ook interessant