toggle menu

De ING, de betaalgegevens en de miljardenhandel (1)

De ING, de betaalgegevens en de miljardenhandel (1)

Het plan van de ING om betaalgegevens van klanten te exploiteren veroorzaakte afgelopen week veel verontwaardiging. Veel consumenten beseffen niet dat dit slechts het topje van de ijsberg is. Amerikaanse bedrijven verkopen bijvoorbeeld al profielen van verkrachtingsslachtoffers.

De kritiek op de plannen van de ING om te gaan verdienen aan de betaalgegevens van haar klanten was de afgelopen week niet mals. Zo gaf ruim 30 procent van de 15.000 ING-klanten in het TROS Radar Testpanel aan dat zij serieus overweegt over te stappen naar een andere bank.

Bijna tachtig procent van de ING-klanten zegt dat door de (inmiddels weer ingetrokken) plannen het vertrouwen in ING is afgenomen. De vraag lijkt aldus: hoeveel dacht de ING wel niet aan deze handel te kunnen gaan verdienen, dat zij bereid is deze forse reputatieschade voor lief te nemen?

Voorland Amerika

Voor het beantwoorden van deze vraag is het goed even te kijken naar ons voorland Amerika. Immers, vaak komen de technologische en commerciële ontwikkelingen die daar nu spelen, binnen enkele jaren ook naar Nederland. Bovendien kregen we daar onlangs ook een zeer zeldzaam kijkje in keuken van de internationale datahandel.

Dat gebeurde tijdens een hoorzitting van de Amerikaanse Senaat. Aanleiding was een serie tamelijk schokkende incidenten rond de verkoop van privédata, in Amerika alleen al goed voor een jaaromzet van 150 miljard(!) dollar. Daaronder enkele incidenten rond supermarktketen Target, die ik eerder al op deze plek beschreef.

Zwangere vrouwen

Zo wist de supermarktketen onder meer tienduizenden vrouwen in een vroeg stadium van hun zwangerschap op te sporen dankzij ingekochte en gedataminede gegevens. Vervolgens bestookte Target deze ‘doelgroep’ met op maat gemaakte advertenties. De zaak escaleerde toen een vader er dankzij de gerichte reclame achterkwam dat zijn thuiswonende dochter zwanger was.

Zelfs voor de miljoenen slaapwandelaars die maar blijven roepen ‘dat zij toch niets te verbergen hebben’ was dit toch even een eye-opener. En tijdens de recente hoorzittingen voor de Amerikaanse Senaat bleek dat dit bepaald geen uitzondering is. Sterker nog: er kwamen aanzienlijk schokkender zaken bovendrijven. Daaronder bijvoorbeeld ook de praktijken van datahandelaar MEDbase2000.

Deze firma specialiseert zich in de verkoop van ‘gezondheidsgerelateerde consumentendata’. Dat blijkt een rekbaar begrip. Zo konden bedrijven er tot voor kort informatie kopen van vrouwen die eerder het slachtoffer van een verkrachting waren. De doelgroep is bovendien netjes onderverdeeld, onder meer op basis van de psychische schade die ze daarbij opliepen, en de medicijnen die ze slikken om die te onderdrukken of genezen.

Drugsverslaving

Geïnteresseerde kopers, waaronder een groot aantal farmaceutische bedrijven, betalen 80 dollar per 1000 profielen. Voor een vergelijkbaar bedrag kopen ze ook de gegevens van mensen die leden of lijden aan onder meer anorexia, drugsverslaving, AIDS, depressie, ADHD, eetstoornissen, genitale wratten en de ziekte van Alzheimer. De profiellijsten kunnen tevens eenvoudig worden gerubriceerd op bijvoorbeeld leeftijd, geslacht, etniciteit of woonplaats.

MEDbase2000 is slechts een van de honderden partijen die dit soort buitengewoon intieme en gevoelige gegevens aan de lopende band aan de hoogste bieder verpatsten. Des te persoonlijker de informatie, des te hoger de opbrengst. In mijn column van volgende week volgen meer schokkende voorbeelden, en de reden waarom grote bedrijven veel over hebben voor betaalgegevens van bijvoorbeeld de ING.

Deel je mening!

Ben jij ook geschokt door de plannen van de ING en de handel in persoonlijke gegevens? Deel je mening met de andere bezoekers van de Radar-website!

Arnoud Groot

Reacties

Op de Radar website moet je 'overige cookies' accepteren om te reageren op artikelen.

Ook interessant