toggle menu

De internetschandpaal

De internetschandpaal

Het internet wordt steeds vaker gebruikt voor persoonlijke aanvallen. Met name mensen die lak hebben aan maatschappelijke normen en waarden worden online vaak stevig aangepakt. Alleen neemt bijna niemand de moeite om de beschuldigingen degelijk te onderzoeken...

Veel lezers herinneren zich waarschijnlijk nog de Engelse vrouw die, ongetwijfeld in een moment van volslagen verstandsverbijstering, een poes in een vuilcontainer dumpte. De beelden gingen letterlijk de hele wereld over, en de vrouw werd blootgesteld aan een publieke haatcampagne die ze waarschijnlijk nooit meer te boven zal komen. In een eerdere column beschreef ik ook al het geval van een Koreaanse studente die weigerde op te ruimen toen haar hond zijn behoefte deed in de metro.

Beide vrouwen werden gesnapt door toevallige voorbijgangers die hun kwalijke gedrag vastlegden en de video-opnames vervolgens op YouTube plaatsten. Tegenwoordig kunnen dit soort internet vigilantes ook terecht op websites die speciaal voor dat doel zijn opgezet. Zo nagelt een overheidssite in Australië bijvoorbeeld restaurants met een reputatie voor slechte hygiëne aan de digitale schandpaal. Ongetwijfeld lag de McDonalds in Jilliby niet wakker van een boete van 660 pond omdat er ratten in de keuken werden gevonden. De vermelding van de onsmakelijke vondst op het internet kwam echter een stuk harder aan. Het aantal bezoekers zakte de navolgende maanden tot een absoluut dieptepunt.

Gedumpte dames

In Amerika konden serveersters die vonden dat ze niet genoeg fooi kregen hun hart luchten op de site BitterWaitress. Als de vermeende gierigaards hun creditcard hadden gebruikt werden ze zelfs met naam en toenaam vermeld. Vervelend, maar de publieke vernedering zinkt in het niet in vergelijking met de website Don’t Date Him Girl. Onder het motto ‘investigate before you date’ kunnen gedumpte dames daar ongegeneerd hun gal spuwen over vreemdgaande, liegende of anderszins onbetrouwbare vriendjes. De betrokken heren worden regelmatig op genadeloze wijze gefileerd, tot gedetailleerde beschrijvingen van hun ondermaatse bedprestaties aan toe.

Beide websites tonen goed aan waarom het online aanpakken van vermeende normenovertreders zo gevaarlijk is. De betrokken heren krijgen immers zelden een gelegenheid tot weerwoord, laat staan dat er steekhoudend bewijs is voor hun slippertjes of wanprestaties in bed. Zonder deugdelijke controle van de vaak harde beschuldigingen is de kans groot dat iemands reputatie ten onrechte wordt besmeurd ten overstaan van een miljoenenpubliek. Bovendien staat de ‘strafmaat’ vaak in geen enkele verhouding tot de gewraakte overtreding.

Mensenvlees-zoekmachine

Om die reden heeft het internet in China de bijnaam ‘mensenvlees-zoekmachine’ gekregen. Het land beleefde al in 2008 zijn eerste rechtszaak rond een internetschandpaal. In eerste instantie werden deze anonieme klaagsites vooral gebruikt om corrupte partijofficials te verklikken. Tegenwoordig wordt er werkelijk van alles aangegrepen om aan de kaak te stellen, van klantonvriendelijke winkels tot slechte buschauffeurs. Voorafgaand aan de bewuste rechtszaak sprong een Chinese vrouw uit het raam van haar appartement op de 24ste verdieping nadat haar man was beschuldigd van ontrouw.

Maar daarmee was het drama niet ten einde. Een jeugdvriend van de vrouw plaatste vervolgens ook foto’s van de vermeende ‘echtbreker’ en zijn nieuwe vriendin online. Kort daarna werd deze bedreigd in zijn appartement en bij zijn werkgever, die regelmatig dreigtelefoontjes ontving. Onbekenden bekladden de deur naar zijn appartement met beledigende teksten, en zelfs zijn ouders werden beledigd en bedreigd. De jeugdvriend van de overleden vrouw zit inmiddels in de cel. Wellicht goed om te overwegen voor je besluit iemand aan de internetschandpaal te nagelen.

Arnoud Groot

Ook interessant