toggle menu

Erven, met of zonder ruzie?

Erven, met of zonder ruzie?

Onenigheid over erfenissen is een geliefd onderwerp in romans en films. Daar gaat het dan vaak om kluizen vol geld, aandelen, huizen en juwelen. Maar ook in het gewone leven is erven gevoelige materie. Zelfs iets heel kleins of ‘onbenulligs’ kan aanleiding kan zijn voor een jaren durende familievete.

Onbetaalbare ‘waardeloze’ voorwerpen

Kort na elkaar stierven mijn ouders. Er was verdriet, maar het was niet dramatisch, want beiden bereikten de leeftijd van 92 jaar. Gelukkig was er in de periode voor hun overlijden (en ook erna) goed contact tussen hun kinderen en partners. Mijn ouders leefden spaarzaam en lieten wat geld na. Ook de spullen zijn in goed overleg verdeeld of weggeschonken.

Mijn keus viel op een stapeltje boeken, wat tuingereedschap, zoals mijn vaders hark en keukenspullen, waaronder een schuin afgesleten houten pollepel van mijn moeder. Voorwerpen met grote emotionele waarde.  

Die pollepel gebruik ik nu bij het bereiden van de maaltijd. Dan denk ik aan haar terwijl ze in de pannen roerde en voor ons kookte. Op zaterdag een grote pan soep of, op een andere dag kliekjes oppiepend in de koekenpan en roerend in de melkkoker met pap tegen aanbranden. Van mijn vader gebruik ik een roestige hark. Hem zie ik met schoppen en harken op zijn Solex stappen op weg naar tuinen die hij aanlegde of onderhield. Van hem erfde ik groene vingers en liefde voor planten en bloemen.

Wees creatief

Eén van m’n zussen kreeg lang geleden als enige (van alle neven en nichten) een flinke erfenis van een tante. Dat had aanleiding kunnen worden voor jaloezie. Ze zat ermee en bedacht een oplossing. Ze stuurde haar broer en zussen kaarten met de toezegging dat zij voor een bepaald bedrag mochten meedelen in de erfenis. Vervolgens knipte zij die kaarten in puzzelstukjes en verstuurde die in een envelop. Dat was spannend! Met rode hoofden zochten we de stukjes bij elkaar. Wij waardeerden dit genereuze gebaar en hebben er hartelijk om gelachen.

Familievetes

In onze familie verliep het goed, maar het gaat vaak en gemakkelijk fout. Else-Marie van den Eerenbeemt schrijft in haar pas verschenen boek Wie krijgt de gouden armband van moeder? over ingewikkelde situaties die kunnen ontstaan in families door erfenissen. 'Alles wat zich in de familie heeft afgespeeld aan liefde, erkenning en waardering wordt in de heftige fase rond het overlijden van ouders door de broers en zussen gewogen en verrekend', staat op de flaptekst.

Ook in dit boek gaat het vaak om kleine dingen, die voor een kind een emotionele betekenis hebben en een felbegeerd item worden. Van een lelijk kopje met barst waar moeder met Kerst chocolademelk uit dronk, tot een gekoesterd peterseliehakkertje.

Else-Marie geeft praktische informatie en tips hoe veel onderlinge ellende te voorkomen is, door het maken van een testament, een codicil en vooral door openheid en goede afspraken vooraf.

Do’s en don'ts voor ouders

  • Geef - bij leven - iets waardevols niet onder geheimhouding aan een bepaald kind, want dat kan diegene, als het toch uitkomt, in een lastig parket brengen.
  • Plak geen stickers met namen van kinderen aan de onder- of achterkant van dure voorwerpen. Deze kunnen stiekem worden verwisseld of zoekraken. Schilderijen en kunst horen sowieso niet in een codicil, maar in een bij de notaris vastgelegd testament.
  • Omschrijvingen als ‘de vaas van tante Cato’ zijn onduidelijk. Maak liever foto’s van bijzondere of kostbare stukken en beschrijf die in een inventarislijst. Doe dit ook met voorwerpen die een speciale betekenis hebben voor iemand.

Meer weten?

Hanneke van Veen

Reacties

Op de Radar website moet je 'overige cookies' accepteren om te reageren op artikelen.

Ook interessant