toggle menu

Gaan vreemdgangers vrijuit?

Gaan vreemdgangers vrijuit?

Vroeger was overspel strafbaar. Gelukkig is de wetgeving met zijn tijd meegegaan, maar ook nu krijgt de rechter weleens een zaak onder z’n neus waarin hij een beslissing dient te nemen inzake huwelijkse ontrouw. Schuinsmarcheerders zijn gewaarschuwd.

Vreemdgaan is anno 2015 wel heel laagdrempelig met datingapps als Tinder en relatiesites als Second Love. Over die laatste ontstond de afgelopen jaren de nodige ophef door het op vreemdgaan aansturende karakter van de website. Een jaar geleden schreef een bedrogen vrouw een boze brief aan de oprichter die ze (deels) verantwoordelijk hield voor het vreemdgaan van haar man. De oprichter kan weliswaar juridisch niet aangepakt worden, maar de vreemdgaande partner soms wel, zo blijkt. 

Geen overtreding, wel juridische consequentie

Hoewel de rechter tegenwoordig vaak buiten het echtelijk bed blijft, was dat vroeger wel anders; tot 1971 was overspel nog een grond voor echtscheiding en erger, het was zelfs strafbaar! Maar toch proberen bedrogen partners, en dan met name mannen, bij de rechter nogal eens een beroep te doen op sancties op overspel.

Anno 2015 staat in de wet (nog steeds) een norm van huwelijkse trouw. Deze luidt als volgt: ‘Echtgenoten zijn elkander getrouwheid, hulp en bijstand verschuldigd. Zij zijn verplicht elkander het nodige te verschaffen.’ Deze huwelijkse trouw leg je af in de vorm van een eed of belofte ten overstaan van een ambtenaar. Het is geen plicht en het schenden ervan wil niet zeggen dat je de wet overtreedt. Maar toch kan overspel juridische consequenties hebben.

Twee walletjes

Hoogleraar Privaatrecht Lieke Coenraad van de Vrije Universiteit Amsterdam zette de jurisiche (ir)relevantie van overspel op een rijtje. Aanleiding voor haar stuk in juristenblad Ars Aequi is een uitspraak van de Hoge Raad waarin een samenlevingsovereenkomst wordt vernietigd tussen een man en een vrouw die 27 jaar een relatie hadden, inclusief drie kinderen. Bij het sluiten van de overeenkomst had de vrouw niet verteld dat ze van twee walletjes at: ze hield er een relatie met haar motorrijleraar op na. 

Met hem had ze al eerder een affaire gehad, maar dat bleek toch wel een dealbreaker te zijn voor haar nieuwe partner en dus beëindigde ze die relatie. Bij het tekenen van de samenlevingsovereenkomst liet ze echter na aan haar partner te melden dat ze de relatie met de motorrijleraar toch weer had opgepakt. Oeps.

De rechter stemde in met de vernietiging van de samenlevingsovereenkomst. Want had de man dit geweten, dan had hij dit contract nooit ondertekend! En dus kwam de vrouw, na de relatie van 27 jaar, met lege handen te staan; een juridische sanctie op haar overspel. Want ondanks het ‘hoogstpersoonlijke karakter van de informatie’, had de vrouw haar partner behoren in te lichten, oordeelde de Hoge Raad.

Pot verwijt de ketel

Het loopt ook wel eens met een sisser af voor de vreemdgaande echtelieden. Zo beschrijft Coenraad een zaak waarin het recht op partneralimentatie van de vrouw in stand bleef, ondanks haar vreemdgaan; zelf was de man namelijk ook niet helemaal trouw gebleven. Een gevalletje ‘de pot verwijt de ketel’.

Er blijken ook gevallen te zijn waarin dit recht op partneralimentatie van de vrouw wél wordt doorbroken. In dit soort zaken blijkt het kind dan van een ander te zijn. Coenraad haalt een voorbeeld aan van een toch wel sappig verhaal: de vrouw zou vreemdgegaan zijn met de achterbuurman. Haar man kreeg argwaan omdat hij zo vaak te horen kreeg dat het kind zoveel leek op de buurkinderen... Busted!

In een andere zaak bleek de vrouw binnen een half jaar na de geboorte van de eerste alweer zwanger: beide kinderen bleken niet van haar man! Persoonlijk lijkt het me een verstandige beslissing van de rechter om de partneralimentatie in dit soort gevallen af te wijzen.

Precedentwerking

Toch hoef je niet snel bang te zijn voor inmenging van de rechter. Er zijn genoeg rechters die vinden dat vreemdgaan een hoogstpersoonlijke keuze is en wat partners van elkaar mogen verwachten is (gelukkig!) niet in de wet geregeld. De uitspraak van de Hoge Raad waarbij de samenlevingsovereenkomst wordt vernietigd na de 27-jarige relatie is dan ook een bijzondere. Toch zou deze een precedentwerking kunnen hebben. Kortom, bezint eer ge begint & bemint!

Iris Böhm

Updates ontvangen over dit onderwerp?

Wil je op de hoogte blijven van dit onderwerp? Download de gratis Radar-app en volg het onderwerp.

Reacties

Op de Radar website moet je 'overige cookies' accepteren om te reageren op artikelen.

Ook interessant