toggle menu

Ik weet het niet meer...

Ik weet het niet meer...

Wie spaart, heeft wat. Of liever: houdt wat over. En met dat spaargeld moet je iets: in een oude sok stoppen, ergens in beleggen of op een spaarbank zetten. Maar ondanks dat Hanneke en ik ons al jaren bezig houden met dit soort zaken, vraag ik me af hoe dat verder moet in 2013...

Eerst was het makkelijk

Pas op mijn vijfenveertigste begon ik wat zorgvuldiger met geld om te gaan; daarvóór had ik een gat in m’n hand en... schulden. De eerste jaren dat ik (wat) geld overhield in plaats van dat ik extra moest lenen, was het makkelijk wat ik met dat overschot moest doen: eerst schulden en - voor zover mogelijk - hypotheek aflossen; dat maakte al een flink verschil. Maar toen dat gedaan was, werd het moeilijker, want nu moest ik op zoek naar een ander doel voor mijn spaargeld.

Te veel stress

Rond de eeuwwisseling had iedereen de mond vol van beleggen op de beurs. Ik dacht: daar ga ik ook aan meedoen. Online beleggen begon populairder te worden en ik kocht en verkocht aandelen op de Nederlandse beurs. Met wisselend succes moet ik toegeven. Af en toe maakte ik winst en dat meldde ik aan iedereen die dat wilde horen. Als ik verloor was ik minder mededeelzaam. Na een tijdje begon het mij (en vooral Hanneke) duidelijk te worden dat beleggen helemaal niet goed was voor mijn gezondheid. Vaak zat ik met een rood hoofd achter diverse beeldschermen; zelfs tijdens vakanties kon ik het niet loslaten. Na wat tegensputteren ben ik er helemaal mee gestopt en eerlijk is eerlijk: dat bevalt prima.

Destijds nog hoge rentes

Begin 2000 waren de spaarrentes dan wel niet zo hoog als de voorgespiegelde rendementen op beleggen, maar je kreeg toch gemakkelijk 4 tot 5% rente over je spaargeld. Dat ging zo door tot 2007 met het Icesave-schandaal en later het DSB-debacle. Daarna daalden de rentes snel tot het huidige niveau van zo’n 2,5%. Niet om over naar huis te schrijven, zeker niet toen uit onderzoek bleek dat inflatie en vermogensbelasting samen hoger uitkwamen dan de spaarrente. Heb ik daar nou al die jaren zo mijn best voor gedaan, vroeg ik me af.

Wat gebeurt er eigenlijk met spaargeld?

Inmiddels was me duidelijk dat het bij sparen niet alleen om rente gaat. Wat gebeurt er eigenlijk met dat spaargeld? Worden er louche leningen mee gefinancierd? Of nog erger: wapens, kinderarbeid of milieuvervuiling?

Geholpen door Eerlijke Bankwijzer en later door de Spaarbank-meter werd het mogelijk om inzicht te krijgen in al die zaken. Eigenlijk was de keus toen snel gemaakt, want er bleven (voor mij althans) maar twee banken over die goed met spaargeld omgaan. Je krijgt er misschien niet de hoogste rente, maar je helpt wel mee aan het opbouwen van een gezonde toekomst.

Laatste zekerheden weggevaagd

Jaren ging dat goed, het spaargeld verdeeld over Triodos en ASN Bank. Maar ook daaraan kwam een eind. Twee onderzoeken van NRC Next toonden aan dat ASN het grootste gedeelte van de ingelegde spaargelden steekt in onroerend goed en hypotheken van SNS. Zeker niet duurzaam.

Alleen de Triodos Bank bleef over. Maar, ik moet het toegeven, daar is de rente schrikbarend laag. Op een spaarrekening krijg je 1,7% tot 50.000 euro en daarboven... slechts 0,7%. Ik heb best wat voor het milieu over, maar het moet wel een beetje van twee kanten komen.

Dan misschien naar die nieuwe bank (nou ja, nieuw, eigenlijk gewoon Aegon) die alles omdraait: de Knab? Ze bieden een rente aan van 2,3%, niet gek. Maar met een flinke adder onder het gras, want als je daar wilt sparen, dan moet je eerst een betaalrekening nemen voor... € 180 per jaar. Zo blijft er weinig van m'n rente over.

Nee, ik weet het echt niet meer.

Rob van Eeden

Reacties

Op de Radar website moet je 'overige cookies' accepteren om te reageren op artikelen.

Ook interessant