toggle menu

Rauw vlees voor je huisdier? Niet zonder risico's!

Het rauw voeren van huisdieren, name honden, is erg populair. Toch is deze trend niet zonder risico’s. Diervoedingsspecialist Dr. Ronald Jan Corbee van de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren in Utrecht waarschuwt hier al langer voor. De voedselveiligheid van het rauwe vlees is een van zijn grootste zorgpunten. Voor Radar test het Universitair Veterinair Diagnostisch Laboratorium (UVDL) verschillende rauwe vleesvoedingen op de aanwezigheid van schildklierhormoon. Honden kunnen ernstige klachten krijgen wanneer ze hier veel van binnen krijgen.

Ook de hond van Marjolein wordt ziek na het eten van vers vlees. In twee weken tijd valt de hond veel af en is hij drukker dan anders. Marjolein kan de klachten niet plaatsen en bezoekt haar dierenarts. Hier wordt na bloedonderzoek een veel te hoge schildklierwaarde vastgesteld. Omdat een te snel werkende schildklier bij de hond een zeldzame aandoening is, adviseert de dierenarts Marjolein om te stoppen met het voeren van vers vlees. Mogelijk is schildklierweefsel in het vlees de oorzaak van de klachten. Binnen drie weken na het stoppen met het verse vlees normaliseert de schildklierwaarde van de hond.

Terugkijken: livestream over rauw vlees

Vermoedens bevestigd

Corbee ziet met regelmaat honden die een vergelijkbaar beeld laten zien. Honden met verhoogde schildklierwaardes in het bloed kunnen last krijgen van symptomen zoals gewichtsverlies ondanks een goede eetlust,  hyperactiviteit en een verhoogde hartfrequentie. Dierenartsen hebben al langer sterke vermoedens dat hyperthyreoïdie (een te snel werkende schildklier) veroorzaakt kan worden door inname van verse vleesvoeding.  De aanwezigheid van schildklierhormoon in het verse rauwe voer is echter nog niet eerder aangetoond.

Het UVDL neemt  op verzoek van Radar de proef op de som. Vijf verschillende voeren worden getest op de aanwezigheid van schildklierhormoon. In drie van de vijf merken blijkt schildklierhormoon aanwezig.

Zo laat de compleet mix van het merk TamRo een resultaat zien van 5,8 microgram schildklierhormoon per gram product. De 'vlees compleet mix' van het merk Smuldier laat een waarde zien van 3,1 microgram schildklierhormoon per gram product. De lamsvariant van het merk Lotgering laat een waarde zien van 1,5 microgram schildklierhormoon per gram product. Bibi 'natuurmix' scoort beduidend lager met 0,6 microgram schildklierhormoon per gram product. Carnibest 'natuurvoer' laat een waarde zien van 0.1 microgram schildklierhormoon per gram product.

Geen vastgestelde marge

Volgens klinisch diervoedingsspecialist Ronald Jan Corbee bevestigen de resultaten dat er schildklierhormoon aanwezig is in sommige rauwe vleesvoedingen. In de wetenschap is echter nog geen veilige marge bepaald voor de aanwezigheid van schildklierhormoon in diervoer. De waardes in Tamro en Smuldier en in mindere mate ook Lotgering zijn in zijn ogen wel hoog. Zeker als een hond hier langdurig veel van eet kunnen er klachten ontstaan. De resultaten zijn bovendien een momentopname. Merken die nu hoog scoren op schildklierhormoon kunnen op een ander moment veel lager scoren. Dat kan per lading en product verschillen.

Verder onderzoek

De brancheorganisatie Dibevo kent de verhalen over schildklierweefsel in diervoer. Tot nu toe is echter niet eerder aangetoond dat er schildklierhormoon aanwezig is in voer. De brancheorganisatie  neemt de resultaten zeer serieus. Henk van Houwelingen laat in de uitzending weten nader onderzoek te doen naar grondstoffen die mogelijk een risico vormen. Dit zullen zij samen doen met de betrokken leden.

De diervoeders waar bij de steekproef relatief hoge schildklierhormoon waardes werden gevonden, laten weten de zaak nader te onderzoeken.

Lees hier de reactie van TamRo

Lees hier de reactie van Mulder Diervoering (Smuldier)

Lees hier de reactie van Lotgering

Duidelijke wetgeving en handhaving

Hoewel dieren dus ziek kunnen worden van het eten van voer met schildklierhormoon, is de wet volgens Corbee onduidelijk over de toepassing in diervoer. Het is volgens hem dan ook belangrijk dat er duidelijkere wetgeving komt en dat de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA) strenger gaat toezien op de kwaliteit van diervoer.

De NVWA laat naar aanleiding van vragen van Radar weten dat er geen verplichting is voor fabrikanten van diervoer om de schildklier te verwijderen. Wel moet het eindproduct veilig zijn. Dit biedt volgens de toezichthouder voldoende handvatten om te handhaven. In 2019 wordt er een specifiek inspectierapport uitgevoerd met betrekking tot het produceren van rauwe diervoeding.

Incompleet vlees en gevaarlijke bacteriën

Niet alleen is het belangrijk dat er door de NVWA wordt toegezien op de aanwezigheid van schildklierweefsel maar ook op de claims die fabrikanten doen. Volgens Corbee zijn er verschillende voeders die claimen dat zij een compleet voer aanbieden terwijl er essentiële vitamines en mineralen missen. 'Dat is misleiding van de consument', aldus Corbee. Bovendien kan dit op lange termijn leiden tot tekorten bij het dier. Bij een gezond volwassen dier zal dit niet direct tot problemen leiden. Maar bij jonge dieren kunnen er problemen ontstaan zoals schreefgroei van botten en epileptische aanvallen door een onjuiste hoeveelheid calcium in het voer.

Volgens Corbee kan een voer bijna niet compleet zijn als er geen vitamine- en mineralenpremix is toegevoegd. Dat dezen vaak ontbreken komt volgens de voedingsdeskundige omdat veel consumenten dit als onnatuurlijke toevoegingen ervaren. En dat staat haaks op de trend om de hond juist steeds natuurlijker te voeren. Daar is volgens Corbee ook de hele rauwvleestrend mee begonnen, mensen willen de hond voeren zoals de zijn voorouder de wolf. Alleen eet de wolf volgens Corbee zijn prooi in de volledigheid op. Daarom is een dieet van alleen spier- en orgaanvlees onvoldoende. Verkopers en fabrikanten moeten hier volgens hem eerlijke voorlichting over geven.

En ander punt van zorg voor Corbee zijn de bacteriën die kunnen voorkomen in het vlees. Het zijn vleesresten uit de humane voedingsindustrie en die moeten wij ook verhitten voor we ze kunnen consumeren. Door dit vlees rauw te voeren bestaat het risico op besmetting met gevaarlijke bacteriën voor zowel mens als dier.

Om de veiligheid van het rauwe voer te verbeteren is het volgens Corbee naast strengere controle door de toezichthouder, belangrijk dat ook de branche haar verantwoordelijkheid neemt en strenger toeziet op de kwaliteit.

Keurmerk

Brancheorganisatie Dibevo laat in de uitzending weten dat zij bezig zijn met een keurmerk voor rauwe vleesvoedingen. Henk van Houwelingen secretaris van Dibevo is van mening dat het rauw voeren van huisdieren een hele mooie en natuurlijke manier van voeren is. Uiteraard zijn daar risico’s aan verbonden. 'Ook als je gaat barbecueën is het belangrijk dat je hygiënisch te werk gaat.'

Maar ook de branche maakt zich zorgen over de kwaliteit van de producten in deze snelgroeiende branche. Daarom wordt er op dit moment vanuit de brancheorganisatie gewerkt aan een keurmerk dat de consument meer zekerheid geeft. Van dit keurmerk mag de consument verwachten dat een product daadwerkelijk compleet is wanneer dit op de verpakking staat. Ook wordt er toegezien op een hygiënische wijze van slachten en opslaan van het vlees. Daarnaast wordt van verkopers verwacht dat zij de consument goed informeren over de juiste wijze van voeren. Het keurmerk moet aan het einde van dit jaar operationeel zijn.

Wat kun je doen?

Voer je zelf vers vlees aan je hond en maak je je zorgen over diens gezondheid? Let dan goed op of je hond onbedoeld afvalt en drukker is dan anders. Overleg je zorgen met je dierenarts. De dierenarts kan eventueel een bloedonderzoek doen bij de hond en mogelijk adviseren om over te stappen op ander voer.

Wil je zelf je vlees laten testen? Dan kan je dierenarts een verzoek indienen bij het Universitair Veterinair Diagnostisch Laboratorium. Hier zijn wel kosten aan verbonden.

Reacties

Of praat mee op het forum
Op de Radar website moet je 'overige cookies' accepteren om te reageren op artikelen.

Ook interessant