Blokkeertarief terwijl auto nog niet opgeladen is: ‘Niet mijn schuld, wel extra betalen’

Netbewust laden en blokkeertarief: een ingewikkelde combinatie

Netbewust laden is een maatregel van netbeheerders Enexis, Liander en Stedin, die wordt ingezet wanneer het stroomnet te zwaar belast is. De laadpaal krijgt dan tijdelijk minder vermogen uit het elektriciteitsnet, waardoor de laadsnelheid lager ligt en het langer duurt voor jouw auto opgeladen is. 

Tegelijkertijd hanteren sommige laadpalen en -passen een blokkeertarief: extra kosten die je betaalt voor een ‘te lange’ oplaadsessie. Het is bedoeld om laadplekken niet langer dan nodig bezet te houden, waardoor een laadpaal sneller vrijkomt en meer mensen er gebruik van kunnen maken. In combinatie met netbewust laden, kan dit voor ingewikkelde situaties zorgen, zo blijkt uit het verhaal van forumgebruiker sdboer. 

‘Extra betalen terwijl de oorzaak buiten jouw invloed ligt’

Hij legt uit dat hij een laadpas van Shell Recharge heeft. Deze pas rekent bij laadpalen van Allego2, Road, CityCharging, RoboCharge en Qwello na vier uur een blokkeertarief. En dat blokkeertarief is fors, namelijk 3 euro per uur.  

“Als het laadvermogen door netbewust laden lager is, is mijn auto na vier uur soms nog niet vol terwijl het blokkeertarief wél automatisch gaat lopen. Je betaalt dus extra, omdat je ‘te lang’ aangesloten bent, terwijl de oorzaak buiten jouw invloed ligt.”

“Als consument is het praktisch onmogelijk om dit aan te vechten of op te lossen, terwijl het je wél direct in de portemonnee raakt. Bovendien kan het de acceptatie van netbewust laden ondermijnen: mensen zijn best bereid om ‘slimmer’ te laden, maar niet om daarvoor financieel gestraft te worden”, vertelt hij verder. 

Hij eindigt zijn forumbericht met een paar vragen: “Is het eerlijk dat blokkeertarieven ingaan op basis van tijd, ook wanneer het laadvermogen aantoonbaar lager is? En wie is verantwoordelijk voor een eerlijke tariefstructuur?”

Meerdere partijen van invloed op de tarieven

Om die vragen te beantwoorden, moeten we eerst een aantal dingen uitleggen. De wereld van elektrisch laden zit namelijk best ingewikkeld in elkaar. In de basis heb je drie partijen: stroomleveranciers, laadpaalaanbieders en laadpasaanbieders, die allemaal hun eigen regels kunnen hanteren. 

• Stroomleveranciers zijn verantwoordelijk voor het stroomnet. Door netbewust laden kunnen ze nu ook indirect de laadsnelheid van laadpalen verlagen of tijdelijk pauzeren. Bij netcongestie geven ze vermogensprofielen door aan de laadpaalbeheerders. Deze beheerders verlagen vervolgens de laadsnelheid om het maximale vermogen (volgens het vermogensprofiel) niet te overschrijden.
• Laadpaalaanbieders zijn logischerwijs verantwoordelijk voor de laadpaal. Zij kunnen de tarieven vaststellen en blokkeertarieven hanteren. Als consument heb je in principe niet zoveel met deze laadpaalaanbieders te maken, omdat je betaalt met een laadpas. 
• Laadpasaanbieders bepalen de consumentenprijs en kunnen hiervoor weer hun eigen regels hanteren. Ze kunnen precies volgen wat de laadpaal doet: als het tarief van de paal verandert, verandert ook het tarief dat jij betaalt. Maar ze kunnen ook hun eigen (blokkeer)tarieven vaststellen. Je betaalt als consument dan dat tarief, ongeacht het tarief van de laadpaal. 

En dan heb je ook nog partijen die zowel leverancier, laadpaalaanbieder als laadpasaanbieder zijn. Vandaar dat de laadkosten verschillen per laadpaal, laadpas en locatie en dat het zelfs nog verschil maakt welke laadpaal-laadpas-combinatie je gebruikt. 

Actief communiceren zou veel problemen voorkomen

Robert van Gent, van de Vereniging Elektrische Rijders, vertelt dat dit sowieso al een doorn in het oog is. “We zijn al heel lang bezig om het inzicht in de prijzen van publieke laadpalen overzichtelijker te krijgen. Het probleem hierbij is dat providers zich verschuilen achter passieve communicatie. Je moet als consument zelf actief opzoeken wat de tarieven zijn. En als je onaangenaam verrast wordt, is dat jouw schuld ‘want dan heb je niet goed gekeken’.”

Hij vertelt dat deze passieve houding ook doorwerkt in de blokkeertarieven en in netbewust laden. “Waarom krijg je bijvoorbeeld geen melding als een blokkeertarief gaat gelden of als de laadpaal minder vermogen heeft? Veel problemen kunnen worden voorkomen als je actief communiceert.”

Worden de blokkeertarieven versoepeld?

Een oplossing voor dit probleem zou ook het versoepelen van de blokkeertarieven kunnen zijn. Als deze niet gelden tijdens netbewust laden, kom je als consument ook niet voor extra kosten te staan. We nemen contact op met verschillende laadpaal- en laadpasaanbieders om te vragen hoe ze hierover denken. 

Het bedrijf Road, dat software levert aan laadpaalbeheerders, geeft aan dat het via zijn platform mogelijk is om een blokkeertarief in te stellen. “Dit tarief gaat alleen in wanneer een auto volledig is opgeladen, maar nog wel aan de laadpaal verbonden blijft. In de praktijk maakt echter slechts een klein deel van de klanten van Road gebruik van zo’n blokkeertarief. Daarnaast komt het voor dat bepaalde laadpasaanbieders alsnog blokkeerkosten doorberekenen aan EV-rijders, ook wanneer er bij de laadpaal zelf geen blokkeertarief is ingesteld. Op deze doorbelasting heeft Road geen invloed.”

Laadpaalaanbieder Allego, die na vijf uur blokkeerkosten rekent, laat weten deze grens niet te verleggen, omdat het weinig impact heeft op de consument. “De vijf-uursgrens wordt niet aangepast als netbewust laden actief is. Dit komt doordat in de praktijk de impact voor de EV-rijder minimaal is. Tussen 23:00 uur en 07:00 uur rekent Allego namelijk geen overstay fee. Daardoor hoeven veel mensen niet extra te letten op netbewust laden, omdat langere sessies vaak (deels) in de nacht vallen en er dan geen overstay fee wordt berekend.”

Ook bij laadpaalaanbieder Qwello wordt de grens niet verlegd, maar dan vooral omdat dit technisch nog niet mogelijk is. “We willen het blokkeertarief graag pauzeren tijdens netbewust laden, maar we zijn nu nog niet zo ver dat we dit technisch kunnen oplossen. Dat geldt ook voor een opt-out, waarmee je jouw auto alsnog op volle snelheid kunt opladen als je haast hebt. Deze functionaliteit is vanaf het tweede kwartaal beschikbaar.”

Laadpaal- en laadpasaanbieder Shell Recharge wijst in zijn reactie naar de laadpaalaanbieders: “Wij hanteren zelf geen blokkeertarieven op onze laadpalen. De laadpaalaanbieder zet zo’n tarief, dat wij dan moeten doorberekenen als met een Shell Recharge-pas of de app betaald wordt”. Dat is overigens niet helemaal waar, want ook als een laadpaalaanbieder een blokkeertarief-grens van vijf uur hanteert, rekent Shell na vier uur blokkeerkosten. 

Wat kun je als consument doen?

De reactie van Shell Recharge laat wel zien waar het pijnpunt zit. Veel partijen wijzen naar elkaar, waardoor het lastig is om een ‘verantwoordelijke’ aan te wijzen en in de tussentijd is de consument de dupe. 

Omdat je als consument altijd moet aankloppen bij de laadpasaanbieder (die immers de consumentenprijs betaalt) geeft Van Gent als tip om goed te kijken welke laadpas je aanschaft. “Er zijn een aantal laadpassen die wel berichten sturen bij de start van een laadsessie of die een herinnering sturen als je boven een bepaald bedrag uitkomt. Kijk goed naar zulke dingen bij de selectie van je laadpas.”