Kiptransport
Geen dier in Nederland lijkt zo slecht te worden behandeld als de kip. De productie is vaak zo massaal dat er nauwelijks meer gekeken wordt naar het individuele dier. In het verleden is al meer dan eens gewezen op de erbarmelijke leefomstandigheden in de stallen.
Uit nieuw onderzoek van Wakker Dier blijkt echter dat bij de laatste rit naar het slachthuis de regels ook massaal overtreden worden. De controle op alle veetransport en vangstmethoden is in handen van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).Onderzoek
Uit onderzoek van Wakker Dier blijkt dat de welzijnswetgeving structureel en massaal wordt overtreden tijdens het transport van plofkippen en legkippen naar de slachterij. Wakker Dier verzamelde afgelopen maanden wetenschappelijke onderzoeken, wetgevingsartikelen en handhavingsrapporten. Ook volgde een team vele transporten van plofkippen en legkippen op weg naar de slachterij. Daaruit kwam een ontluisterend beeld naar voren van structurele wetsovertredingen, ernstig dierenleed en van een overheid die sterk gericht is op het gedogen van deze structureel onwettige situatie.Wrak vee
Ieder jaar worden in Nederland ruim een half miljard kippen naar de slacht gebracht. Dat zijn meer dan 1,3 miljoen kippen per dag. Om te zorgen dat het transport naar het slachthuis op een humane manier gebeurt, zijn er regels. Zo mogen gewonde kippen niet vervoerd worden, moet er een dierenarts bij de beesten kunnen en moeten de kippen water krijgen als ze lang moeten wachten. In de praktijk blijkt het helaas heel anders te gaan.
Uit het onderzoek blijkt dat het meest structurele probleem het vervoer van kreupele kippen is. Het is verboden kreupele dieren op transport te zetten, omdat dit veelal extra leed veroorzaakt in de schommelende veewagen. Dit wordt echter niet door de NVWA gecontroleerd volgens Wakker Dier. Het gaat hier niet om een klein aantal kippen dat makkelijk te verzorgen is, maar meer dan de helft van alle plofkippen: naar schatting 250 miljoen per jaar.
In 2011 zijn er 70 controles geweest door het NVWA op een totaal van duizenden transporten.Vangst
Bij het vangen van het pluimvee is de NVWA helemaal nooit aanwezig. Ook daar gaat het fout. Volgens de cijfers van Wakker breekt acht procent van alle kippen een poot of vleugels tijdens de vangst. We hebben het dan over meer dan 30 miljoen kippen per jaar. Deze dieren zouden vanwege het verbod op het vervoer van wrak vee eigenlijk niet op transport gezet mogen worden. Daarnaast geldt een wettelijke zorgplicht voor zieke dieren tijdens het vervoer, die in het geheel wordt genegeerd. Rustiger en diervriendelijker vangen is een noodzakelijke verbetering. In Zweden gebeurt dit al.
Oud-kippenvanger Peter vertelt er het volgende over: ‘De dieren worden onderste boven aan de poten opgetild. Gemiddeld hebben kippenvangers meerdere kippen per keer in hun handen. Ik had er meestal per keer twee kippen aan elke hand. De vangers worden moe en gaan dan harder knijpen, gevolg gebroken poten. Er wordt niet om het welzijn van de dieren gedacht omdat ze een paar uur later toch dood zijn,’ aldus ervaringsdeskundige Peter.Kratten
Daarnaast worden pluimveekratten en -containers vaak voller gepropt dan wettelijk is toegestaan. Een plofkip heeft wettelijk recht op ongeveer tweederde velletje papier (A4), maar zelfs dat wordt haar vaak niet gegund. De NVWA moet op de welzijnsregels toezien tijdens het vervoer en op de slachterijen.
Zij hebben hiertegen al een aantal keer opgetreden, maar gedogen anderzijds ook overtredingen zolang minder dan twee á drie procent overlading plaatsvindt en de sterfte niet vier keer hoger is dan ‘normaal’. Ernstigere overtredingen worden vaak afgedaan met een waarschuwing of mild gestraft met lage geldboetes.Biologische kippen
Er zit geen verschil tussen de transportwijze van biologische kippen en de plofkippen. Het grote verschil is de levenswijze van de dieren. Bio-kippen zijn daardoor sterker en kunnen het transport beter aan.
Forum reacties (55)
Discussieer mee over dit onderwerp op het Radar Forum