Daan moet al meer dan een jaar wachten op haar rolstoel
Op 35-jarige leeftijd is bij Daan het Ehlers-Danlossyndroom geconstateerd. Door deze ziekte schieten haar gewrichten steeds vaker uit de kom. Het kost Daan enorm veel energie om alledaagse dingen te ondernemen. Ze heeft daarom een rolstoel nodig, maar wacht daar inmiddels al meer dan een jaar op.
Al een jaar aan het wachten
Het ging een tijdje beter, maar twee jaar terug merkte Daan dat dagelijkse handelingen haar steeds meer uitputten. Zelf boodschappen doen lukt nog net, maar dan is haar energie voor de rest van de dag volledig verbruikt. Een dagje eropuit zit er voor haar absoluut niet in.
Via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) vraagt ze een rolstoel aan bij Welzorg. In februari 2025 heeft Daan de eerste afspraak met het bedrijf. Welzorg belooft dat de rolstoel uiterlijk in september wordt geleverd. Nu, een jaar later, heeft ze echter nog steeds niets ontvangen.
Beloftes worden niet nagekomen
Elke maand neemt Daan contact op met de hulpmiddelenleverancier. Het bedrijf doet voortdurend toezeggingen die niet worden nagekomen. Zo beweerde Welzorg dat de rolstoel in augustus klaar zou zijn.
De fabrikant liet Daan veel later weten dat Welzorg de aanvraag pas in juli had ingediend, waardoor een levering in augustus onmogelijk was. Een zelfopgelegde deadline voor kerst werd door Welzorg ook niet gehaald. Een rolstoel regelen bij een andere hulpmiddelenleverancier gaat niet, omdat het via de gemeente loopt.
Daan blijft positief
Het Ehlers-Danlossyndroom zorgt ervoor dat Daans gewrichten instabiel zijn. Als gevolg daarvan heeft ze al vijf keer een hernia gehad. Ze kijkt er niet meer van op als haar schouder uit de kom schiet; ze duwt hem dan zelf weer terug. Wel belt ze daarna altijd de fysiotherapeut. "Die schrikken soms van de nuchterheid waarmee ik erover praat, maar voor mij is het dagelijkse kost," zegt Daan lachend.
Die houding typeert haar. Ze is positief ingesteld, simpelweg omdat het moet. "Anders leid je een heel saai en depressief leven." Daan woont zelfstandig met haar twee katten, Willow en Charlie, die ze gekscherend haar 'kinderen' noemt.
Ondanks alle tegenslagen blijft Daan optimistisch, zelfs nu er sinds kort twee nieuwe diagnoses zijn bijgekomen: diabetes en lymfoedeem. "Zolang ik zelfstandig kan blijven wonen, gaat het goed. Gelukkig kan ik, ondanks al deze aandoeningen, gewoon oud worden."