Extra betalen voor connected-functies van je auto: ‘Het is van de zotte’

De nieuwste auto's zitten boordevol 'connected'-functies, van actuele navigatie tot het op afstand aanzetten van de airco. Veel van deze extra's werken na een gratis proefperiode alleen nog via een betaald abonnement. Dat leidt tot frustratie en onduidelijkheid bij automobilisten.
‘Behoorlijk absurd’
De nieuwste automodellen zijn bijna allemaal ‘connected’. Hierdoor blijft de navigatie up-to-date, kun je via je telefoon alvast de verwarming of airco aanzetten of kun je laadstops voor je elektrische auto plannen.
Radar krijgt hier geregeld berichtjes over, omdat deze functies slechts een beperkte tijd gratis te gebruiken zijn. Na een proefperiode van een paar jaar werken ze alleen nog als je een abonnement afsluit. En dat wekt frustraties op.
Jan deelt zijn ergernis met ons: “Drie jaar geleden heb ik mijn auto (Toyota) aangeschaft. Toevallig zag ik toen dat je na verloop van tijd abonnementen bij je auto moest afsluiten, omdat anders bepaalde functies uitvallen. Het is toch behoorlijk absurd dat dit niet all-in is als je een auto koopt? Hoop dat jullie dit ook een vreemde gang van zaken vinden en wellicht eens kunnen nagaan of dit wel toegestaan is.”
Onduidelijkheid over kosten abonnement
Ook op Reddit lijken mensen hier een mening over te hebben, want op onze oproep komen tientallen reacties. En hoewel hier ook de voordelen van zo’n abonnementsstructuur belicht worden, luidt er ook kritiek. Zo schrijft iemand:
“Dit zijn allemaal online diensten, waarbij ik het logisch vind dat er betaald moet worden voor de servers. En aangezien vrij veel features slechts software-vinkjes zijn, vind ik het helemaal niet gek om dit achteraf via een app aan te kunnen schaffen. Dat scheelt gewoon een trip naar de dealer. Het verandert niets aan hoe zulke functies geïmplementeerd zijn, het maakt het alleen transparant. Wat niet acceptabel is: functies die niet afhankelijk zijn van een server achter een abonnement hangen.”
Fellere kritiek gaat over de onduidelijkheid en de prijs. “Het is van de zotte dat je op een auto van 55.000 euro aanschaf een luttel bedrag per maand wilt terugverdienen door middel van een data abonnement”, laat iemand bijvoorbeeld weten.
Een ander vult aan: “De eerste vier jaar was een abonnement voor navigatie en/of data inbegrepen. Maar daarna? Dat was altijd erg onduidelijk, niemand kon de prijs van een verlenging vertellen.”
Onduidelijkheid over hoeveel auto in totaal kost
Op die onduidelijkheid heeft ook de ADAC (de Duitse ANWB) kritiek. Volgens hen zien kopers vaak over het hoofd dat connected-diensten na een paar jaar niet meer gratis zijn, waardoor de rekening van zo’n abonnement als een onaangename verrassing komt. Dit geldt al helemaal voor kopers van tweedehands auto’s, die zich vaak helemaal niet bewust zijn van deze extra kosten.
Hierdoor kunnen mensen vooraf niet goed meer berekenen hoeveel de auto werkelijk gaat kosten, luidt de kritiek van ADAC. Ze vinden daarom dat abonnementsprijzen openbaar zichtbaar moeten zijn, dat abonnementen overdraagbaar moeten zijn en dat functies die relevant zijn voor de veiligheid en basisfunctionaliteit gedurende de gehele levensduur van het voertuig gratis beschikbaar moeten zijn.
De Consumentenbond sluit zich hierbij aan. “Het is voor ons als Consumentenbond belangrijk dat consumenten van tevoren weten waar ze aan beginnen. Wat schaffen zij precies aan? Voor hoelang? En wat zijn de voorwaarden?”
Raakt aan ‘vershittificatie’
En hoewel zo’n abonnementsstructuur in principe gewoon mag, raakt het volgens de Consumentenbond wel aan de ‘vershittificatie’ van het internet. Dit is een term die wordt gebruikt voor de verslechtering of verloedering van online diensten en platforms.
Het werkt als volgt: een bedrijf trekt eerst gebruikers door een waardevolle dienst gratis of tegen een hele lage prijs aan te bieden. Vervolgens gebruikt het bedrijf het grote aantal gebruikers om zakelijke klanten aan te trekken. De dienst of het platform wordt dan geleidelijk aangepast om de zakelijke markt te bedienen, wat ten koste gaat van de gebruikerservaring. Wat voorbeelden van zulke ‘verloedering’:
Minder privacy en minder mogelijkheden
Manipulatie van zoekresultaten
Prijsopdrijvingen
Instellingen die onnodig moeilijk aan te passen zijn
Opties die volledig weggelaten worden
Gebruikers zitten in dit stadium al zo vast in het gebruik van de dienst, dat overstappen naar een concurrent lastig is. De consument noemt het dan ook ‘een zakelijk spel waarin de gebruiker en zijn wensen weinig aandacht meer krijgen’.
