Mensen met een beperking voelen zich niet welkom op festivals

Niet welkom

Van wie weleens een festival bedoeld voor een algemeen publiek bezoekt, voelt bijna de helft zich daar vanwege hun beperking niet altijd welkom. Driekwart (74%) procent, heeft niet het gevoel dat de organisatoren van festivals rekening houden met mensen die hun specifieke beperking hebben.

Toppers en floppers

In de vragenlijst hebben we mensen ook gevraagd naar voorbeelden van festivals die dingen wel of juist niet goed hebben geregeld voor mensen met hun beperking, en naar tips: zaken waar festivalorganisaties volgens hen als eerste mee aan de slag zouden moeten gaan - bedoeld om met festivalorganisaties te delen.

“Meedoen zoals ieder ander”

“Inclusief betekent meedoen zoals ieder ander. Dus toegankelijke toiletten. Toegankelijk terrein. Toegankelijke eettentjes, pinautomaten... alles! En we willen niet in een hoog laag bed slapen ver van onze vrienden. We willen in een hoog laag bed (of niet) maar bij onze vrienden op de camping. Voldoende parkeerplaatsen dichtbij het terrein. En voor wie dat nodig heeft, ondersteuning bij ADL taken.”

Dagenlang bijkomen

Er zijn mensen die aangeven dat zij niet verwachten dat alles voor ze wordt aangepast. “Het is niet te doen bij, zeker, psychische beperkingen. Een plank voor een rolstoel is even wat anders dan minder mensen, zachter geluid en minder lichten”, zegt iemand die zelf zoveel mogelijk maatregelen treft. Waarmee niet is gezegd dat dit bij iedereen in diens macht ligt om zelf maatregelen te treffen. Bovendien betaalt een bezoeker met een beperking extra, als er niets wordt aangepast, zoals een ander laat weten: ”Ik kies wat ik echt niet wil missen en dan betaal ik daar in de dagen daarna voor, door 3 à 4 dagen bij te moeten komen.”

Tegenstrijdige wensen?

We zijn tegenstrijdige wensen tegengekomen, zeker; de één pleit voor een aparte kampeerplek, terwijl de ander tussen diens vrienden wil kamperen. Maar wél een aangepast bed nodig heeft. Waar de één best extra wil betalen voor aanpassingen, wil de ander geen extra duur ticket. Het heeft allemaal een plek op de balans tussen wat enerzijds wenselijk is, en anderzijds mogelijk.

Ieder(in), de koepelorganisatie van mensen met een lichamelijke handicap, verstandelijke beperking of chronische ziekte, is niet verbaasd over deze resultaten. “Het Radar Panel-onderzoek bevestigt wat wij al langer zien: festivals zijn vaak nog niet toegankelijk genoeg. Dat zoveel mensen met een beperking zich niet welkom voelen of minder gaan, is zorgelijk, maar niet verrassend.” 

“Toegankelijkheid moet vanaf het begin worden meegenomen en samen met ervaringsdeskundigen worden vormgegeven. Positief is dat het onderzoek dat ook duidelijk benadrukt. Tegelijk laat het zien dat toegankelijkheid nog te vrijblijvend is. Verschillende behoeften vragen om maatwerk, maar dat mag geen excuus zijn om het niet goed te regelen. Meedoen zoals ieder ander moet vanzelfsprekend zijn, ook op festivals.”

Het kan wél

Dat het anders kan, blijkt uit de ervaringen met verschillende festivals, en dan vooral die in België. Waarom zouden Nederlandse festivals achterblijven? Werk aan de winkel dus: een uitgebreide lijst van tips, geclassificeerd naar soort, is hieronder te vinden:

Deze tips deelden we ook met festivalorganisatoren. We vroegen hen vervolgens welke tips ze gaan toepassen. De organisaties die reageren, geven aan de tips mee te nemen, maar maken niet concreet wat er komende edities gaat veranderen. Ze benadrukken vooral wat ze allemaal al doen. De volledige reacties lees je hier: